Μαΐ 172011
 

Μάης του 2011, εβδομάδα 2η

Στιγμές-σκηνές που θα ήθελες να ξεχάσεις, μια καθημερινότητα που πας να συνηθίσεις, σημειώσεις
ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Νύχτα, Δευτέρα προς Τρίτη, 10 Μάη, 5 π.μ., στις “δύσκολες” γειτονιέςτης Αθήνας: o Μανώλης Καντάρης, καθώς ετοιμαζόταν να συνοδεύσει την ετοιμόγεννη γυναίκα του στο μαιευτήριο, δολοφονείται με μαχαιριές από αγνώστους, πιθανόν τρεις, για να του πάρουν μια βιντεοκάμερα που κρατούσε.Στις δύσκολες γειτονιές του κέντρου. Στο υποβαθμισμένο κέντρο της Αθήνας. Αυτό, όπου η κοινωνία των πλουσίων και φτωχών, στην οποία ζούμε, δημιούργησε, δημιουργεί και θα συνεχίσει -όσο υπάρχει- να δημιουργεί “γκέτο”, ανθρώπινες χωματερές, όπου προσπαθεί να κρύψει την εξαθλίωση των πολλών. Σ’ έναν κόσμο όπου το κέρδος επιβάλλεται στην κοινωνία, η ολοένα αυξανόμενη φτώχεια και η απουσία κοινωνικής αλληλεγγύης, οδηγούν στην εξαθλίωση, στην απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, στην υποτίμηση ως την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Το έγκλημα αυτό δίνει την αφορμή για να βγουν στους δρόμους, με τα καδρόνια και τα μαχαίρια στα χέρια, χωρίς κανένα σεβασμό στη μνήμη και την οικογένεια του νεκρού, αυτοί που εδώ και χρόνια ονειρεύονταν και προετοίμαζαν “κρυστάλιννες νύχτες” και εκκαθαρίσεις αυτών που θεωρούν ξένους.

Μεσημέρι, Τετάρτη 11 Μάη, στο τέλος μιας απεργιακής πορείας, οδός Πανεπιστημίου: Μανιασμένη επίθεση των ΜΑΤ, με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη βία, στόχος το να εκφοβίσουν αυτούς που συνεχίζουν να διαμαρτύρονται, χωρίς να νοιάζονται αν θα σκοτώσουν. Ξύλο και νέου τύπου χημικά στους διαδηλωτές. Ο Γιάννης Καυκάς μεταφέρεται στο νοσοκομείο βαριά τραυματισμένος, χειρουργείται εσπευσμένα. Ως σήμερα παλεύει για τη ζωή.

Στα “ψιλά”: Από τα χτυπήματα των ΜΑΤ στην πορεία και των φασιστών κατά τη διάρκεια των καθημερινών πογκρόμ, δεκάδες στα νοσοκομεία. Καθημερινές επιθέσεις σε δρόμους, σε πλατείες, μαγαζιά μεταναστών, καταλήψεις, χώρους που στεγάζουν πρωτοβουλίες και προσπάθειες για την αλλαγή του υπάρχοντος. Μια επίθεση στο Α.Τ. Εξαρχείων, δίπλα στην λαϊκή, έκρηξη μιας μηχανής, τραυματισμός 3 ατόμων, ένας ως σήμερα παλεύει για την ζωή. Eνας 21χρονος μετανάστης από το Μπαγκλαντές, ένας “ξένος” χωρίς όνομα, δολοφονείται με μαχαιριές, από αγνώστους που μιλούσαν ελληνικά. (Ακόμα κι αν δεν ξέρουμε με απόλυτη βεβαιότητα ποιοι και γιατί τον σκότωσαν, είμαστε ωστόσο σίγουροι ότι αν δεν είχε συμβεί τις μέρες που οι φασίστες έχουν εξαπολύσει ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους της Αθήνας, δεν θα είχαμε ακούσει τίποτα γι’ αυτό).

Ανάμεσα σ’ όλα αυτά δεν μπορούμε να δούμε και να δεχτούμε καμία εξήγηση τύπου “έγκλημα και τιμωρία”. Η σύνδεση ανάμεσα τους δεν μπορεί να είναι άλλη από την αντιμετώπιση των ζωών μας σαν ζωές χωρίς ιδιαίτερη αξία, είναι η προσπάθεια από κάθε είδους εξουσίες, παραεξουσίες, εξουσιαστές και πρωτοπορίες να μας δείξουν ότι στον πόλεμο είμαστε αναλώσιμοι. Εδώ όμως δεν έχουμε έναν πόλεμο συμμοριών, δυο άκρων που συγκρούονται, όπως με επιμονή παρουσιάζουν οι εφημερίδες και οι τηλεοράσεις. Έχουμε έναν πόλεμο που έχουν κηρύξει οι λίγοι στους πολλούς, αυτοί που θεωρούν εαυτούς ισχυρούς σ’ αυτούς που θεωρούν αδύναμους, σ’ αυτούς που τους θέλουν φοβισμένους, υποταγμένους. Είναι ένας πόλεμος για το παρόν και το μέλλον της κοινωνίας μας, όπου οφείλουμε να απαντήσουμε με όπλα τη συλλογική αντίσταση και την αλληλεγγύη. Στους κοινωνικούς αγώνες δεν χωράν άκαιρες, άστοχες και ανεύθυνες ενέργειες, πρακτικές τυφλών κτυπημάτων και λογικές παράπλευρων απωλειών αφού δεν στρέφονται ενάντια στον κοινό μας εχθρό αλλά στα ίδια τα μέλη της κοινωνίας.

Δεν αποτελεί ιστορική πρωτοτυπία κοινωνίες σε οικονομική και κοινωνική κρίση να κατευθύνονται προς τον φασισμό: Τα δύο μεγάλα όπλα της πολιτικής και της οικονομικής εξουσίας, του κράτουςκαι του καπιταλισμού, είναι ο εκφοβισμός αυτών που αντιστέκονται και η εφαρμογή του “διαίρει και βασίλευε”. Οι φασίστες είναι οι καλύτεροι στρατιώτες τους, τα πιόνια τους.

Είναι ντροπή, συνενοχή, το να κοιτάμε αμέτοχοι και βουβοί τους φασίστες να εξαπολύουν φονικά πογκρόμ, να επιτίθενται σ’ όλους αυτούς που θεωρούν ξένους, εχθρούς, κατώτερους.

Είναι ντροπή, συνενοχή, το να μην αντισταθούμε…

 

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους μετανάστες (Ξάνθη)
venna.espivblogs.net
venna@espiv.net

(κείμενο που μοιράστηκε σήμερα, 17 Μάη 2011, στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης)

Φεβ 222011
 

Κατά τη διάρκεια της σημερινής 3ωρης στάσης εργασίας- κατάληψης του Δημαρχείου Ξάνθης από τους διαμαρτυρόμενους δημοτικούς υπαλλήλους, πραγματοποιήθηκε ακόμα μια παρέμβαση συμπαράστασης στον αγώνα των 300 μεταναστών απεργών πείνας, από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Μετανάστες. Οι αγωνιζόμενοι υπάλληλοι του δήμου έδειξαν έμπρακτα ότι η αλληλεγγύη είναι το όπλο όλων μας. Ακολουθεί δελτίο τύπου.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σήμερα 22/02/2011

μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους Μετανάστες και μεμονωμένα αλληλέγγυα άτομα από την πόλη της Ξάνθης, πραγματοποιούμε ακόμα μια δράση έμπρακτης αλληλεγγύης στην πανελλαδική απεργία πείνας των 300 εργατών μεταναστών που  διανύει την 29η μέρα, με αποτέλεσμα πλέον η ίδια τους η ζωή να βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο.
Γι’ αυτό παρεμβαίνουμε με τη φυσική μας παρουσία στο ήδη κατειλημμένο από δημοτικούς υπαλλήλους Δημαρχείο της πόλης μας και στέλνουμε με μορφή φαξ το κείμενο της συνέλευσης των απεργών μεταναστών και το κείμενο της χθεσινής τους ανακοίνωσης, στα εξής Υπουργεία: Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης- Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης- Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης- Προστασίας του Πολίτη-  Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (εφημερίδες, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Θράκης).

* Ο ΑΓΩΝΑΣ  ΤΩΝ  ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ!

* Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

* Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

https://venna.espivblogs.net/

Κείμενο Απεργών Μεταναστών, Ιανουάριος 2011

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Τον τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για έναν αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ 300 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

Για μας νομιμοποίηση δεν είναι ένα γενικό και αόριστο σύνθημα. Δεν θέλουμε να ακούγονται προτάσεις ερήμην μας. Νομιμοποίηση για μας σημαίνει πολλά και συγκεκριμένα πράγματα. Μεταξύ άλλων, πρώτα και κύρια:

Την χορήγηση όπως δικαιούμαστε, κανονικής άδειας παραμονής και εργασίας στους 300 απεργούς πείνας, που με κίνδυνο της ζωής μας διεκδικούμε τα αυτονόητα για όλους.

Καθώς επίσης και:
–    Την αποσύνδεση των αδειών παραμονής από τα ένσημα.
–    Την επαναφορά σε καθεστώς νομιμότητας όλων όσων έχασαν τις
άδειές τους για το λόγο αυτό.
–   Την δικαίωση όλων όσων πήραν απόρριψη το 2005, αφού έγινε δεκτή
η κατάθεση φακέλου και υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν χιλιάδες ευρώ
ο καθένας.
–   Την θέσπιση μιας μόνιμης και ανοιχτής διαδικασίας
πλήρους  νομιμοποίησης που θα εξετάζει σε διαρκή βάση τα αιτήματα.
–    Την εγκατάλειψη κάθε σκέψης ποινικοποίησης των συντρόφων
μας αλληλέγγυων, που μας συμπαραστέκονται και καλούνται ως
ύποπτοι αξιόποινων πράξεων από τις αρχές.

Και άλλα πολλά…

Όποιος στα σοβαρά θέλει να ασχοληθεί με την απεργία μας και να αποτρέψει μια μαζική ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα,  θα πρέπει να έρθει επίσημα και απευθείας σε επαφή μαζί μας και η όποια συζήτηση να περιστραφεί στην ικανοποίηση των παραπάνω.
Κάθε άνθρωπος αξίζει αξιοπρεπή ζωή και εργασία
Η απεργία πείνας θα νικήσει

Αθήνα-Θεσσαλονίκη
21-2-2011  /  28η μέρα απεργία πείνας
Οι 300 απεργοί πείνας

Φεβ 152011
 

…is what is written on the banners of 300 immigrants who are on a hunger strike in Athens and Salonika, since January 25, claiming the legalization of all immigrants and the consolidation of equal and social rights. This mass hunger strike consists a desperate, but also determined answer to the choices, the attitude and the practices on the authority’s as well as the society’s part, against immigrants.

The so far practiced Greek immigration politics has shown a series of laws and measures, which are in fridge of human rights and contribute to the distinction of working hands.

Concisely:

  • Armed repulsion chasing of uniformed against debased people, in land and water boarders, ports and transference stations,
  • Keeping new coming immigrants in modern concentration camps, where full police arbitrariness, cold , fear, illnesses, dirt, crush and ignorance preponderate,
  • Thousands of unexamined asylum applications,
  • Wild pogroms and ‘cleaning’ operations, including beating, prosecutions and deportations,
  • Xenophobic and racist propaganda of media, aiming at the public opinion guidance,
  • Huge, as well as unspecified, number of murdered immigrants from ‘accidental detonations’, ‘unspecified conditions’, ‘pathological causes’, ‘inexplicable suicides’, ‘land mines in Ebro’, ‘droughts in Aegean Sea’ , ‘industrial accidents’, ‘mighty and armed locals’.

The present government intentions are…is what is written on the banners of 300 immigrants who are on a hunger strike in Athens and Salonika, since January 25, claiming the legalization of all immigrants and the consolidation of equal and social rights. This mass hunger strike consists a desperate, but also determined answer to the choices, the attitude and the practices on the authority’s as well as the society’s part, against immigrants.

The so far practiced Greek immigration politics has shown a series of laws and measures, which are in fridge of human rights and contribute to the distinction of working hands.

Concisely:

Armed repulsion chasing of uniformed against debased people, in land and water boarders, ports and transfere the following: ‘Only the legal immigrants will stay in Greece’ (pure and simple derision, as the amount of impetration concerning refuge applicants in Greece is just 1 %!). ‘The boarder security is a matter of national dominance’ (Papoutsis’ declaration in the parliament during the discussion of the bill for the new regime of asylum supply). The differentiation of workers in Greeks and foreigners with –so to say- different goods, contributes to the disorientation of the working class from its real enemy; the system.

The recent action of the pan European, pan armed and hypermodern boarder security, Frontex, in S.E Aegean Sea and the Greek Turkish land boarders, as well as the proclamation for the creation of a fence in Ebro, have in view the materialization of all these political intentions.

The majority of Greek society seems to consent with the legislative and executive commands against the immigrants, as the government ,the political mouthpieces and the media ‘parrots’ present them. Commands that not only contrast the common sense, but also undermine the human dignity.

The unjudicial acceptance and use of the terms-senses ‘illegal’ and ‘smuggled’ immigrants, concerning the people who don’t have credentials, not only verify the former ascertainment , but also undermine the social consciousness, disguise, preserve and turn the social hypocrisy into idealism.

The people who travel from the depths of east and south, that is the depths of poverty, war, dictatorships, hunger, come to the north and the west of ‘higher subsistence level’; the west of ‘respect of human rights’ for a better life. Even if the south itself and the west itself are the culprits of the mainstream situation in their countries.

The majority of Greek society has forgotten its own, not so distant, history of immigration. Recognizing the differentiations of the immigration phenomena , in the way they are fixed from the social and historical conditions of past and present, we ought to, non the less, show off that this history of Greek immigration has been hushed from the school books; it is not shown on TV; it has fallen asleep under the collective unconscious of Albano phobia and Islam phobia; it takes revenge for its luck in the modern slave market of Manolada; it consists a notoriety for the hot headed that scrape along Attiki Square and Igoumenitsa; it accomplishes its moral duty through church commons; it pays off the political duty with symbolic concerts and humanitarian proclamations.

If –taking as possible the validity and credibility of the recent polls- we believe that the social acquiescence for the creation of the fence in Ebro has been assured; if we see the immigrants, the most weak in the social pyramid, as financial competitors in the sphere of capital crisis; if the police state boasts our democracy; if we find rest to the fascists for the comedown of our debased neighborhood, by the political factors that we chose; if we put the struggles for the dismantlement of the Berlin and Israel Walls to the shelve of our political archive; if we boast for our academic society that prizes the extreme right chauvinist educators; if we abide Nazi greetings in our borough councils; if our social and class struggle is confined in claiming rights only for the syndicalistic and political horizontals, then there is only one feeling that we will be carrying to our graves and we will bequeath to our children as well: SHAME. Individual, collective, national, European, social, cultural; no matter how we classify it, it won’t stop being shame. The only way to wash out this shame is by at long last listening to the immigrants’ voice, by learning their rights and by fighting with them.

  • RESPECT AND SOLIDARITY TO THE STRUGGLE OF 300 HUNGER STRIKERS
  • CANCELLATION OF PLAN FOR THE CREATION OF FENCE IN EBRO

  • REPEAL OF FRONTEX
  • CLOSURE OF MODERN CONCENTRATION CAMPS

  • OPENING OF BOARDERS FOR ALL THE PEOPLE WHO NEED DISPLACEMENT.

  • FACTUAL SOLIDARITY TO ALL IMMIGRANTS

INITIATIVE SOLIDARITY TO THE IMMIGRANTS (XANTHI-ISKETCHE), 27-1-11

venna.espivblogs.net

Φεβ 112011
 

Η Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους μετανάστες (Ξάνθη) ετοίμασε και μοιράζει μια μικρή μπροσούρα με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίση της τοπικής κοινωνίας για την απεργία πείνας των 300 μεταναστών που έχει ξεκινήσει από τις 25/1/11 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Η μπροσούρα σε pdf: allileggii_1

Ιαν 272011
 

«ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΖΗΤΑΜΕ»

γράφουν στο πανό τους οι 300 μετανάστες που κάνουν απεργία πείνας από τις 25 Γενάρη, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, διεκδικώντας τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και την κατοχύρωση ίσων πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Η μαζική αυτή απεργία πείνας αποτελεί μια απελπισμένη, αλλά και αποφασισμένη μορφή απάντησης στις επιλογές, στις στάσεις και στις πρακτικές εις βάρος των μεταναστών, αφενός από την πλευρά της εξουσίας κι αφετέρου από την πλευρά της κοινωνίας.

Η μέχρι σήμερα ασκούμενη ελληνική μεταναστευτική πολιτική έχει να επιδείξει μια σειρά από μέτρα και νόμους που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμβάλουν στο να διαχωρίσουν τα εργατικά συμφέροντα. Συνοπτικά:

-Ένοπλο κυνηγητό απώθησης εξαθλιωμένων ανθρώπων από ένστολους σε χερσαία και υδάτινα σύνορα, σε λιμάνια και σταθμούς μετακίνησης,

-Κράτηση νεοεισερχόμενων μεταναστών σε σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου επικρατούν η πλήρης αστυνομική αυθαιρεσία, το κρύο, ο φόβος, η πείνα, οι αρρώστιες, η βρωμιά, ο συνωστισμός, η άγνοια,

-Χιλιάδες ανεξέταστες αιτήσεις ασύλου,

-Άγρια πογκρόμ κι επιχειρήσεις «σκούπα» με ξυλοδαρμούς, συλλήψεις κι απελάσεις,

-Ξενοφοβική και ρατσιστική προπαγάνδα των Μ.Μ.Ε. με σκοπό τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης,

-Εξασφάλιση φτηνής, ανασφάλιστης, σκληρής, χωρίς κανένα δικαίωμα εργασίας,

-Τεράστιο και συνάμα αδιευκρίνιστο αριθμό δολοφονημένων μεταναστών από “τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις», »αδιευκρίνιστες συνθήκες», »παθολογικά αίτια», »ανεξήγητες αυτοκτονίες», “νάρκες στον Έβρο”, “πνιγμούς στο Αιγαίο”, “εργατικά ατυχήματα”, “οργισμένους κι οπλισμένους ντόπιους”.

Οι σημερινές προθέσεις της κυβέρνησης, είναι οι εξής: “θα μείνουν στην Ελλάδα μόνο οι νόμιμοι μετανάστες” (σκέτη κοροϊδία, καθώς στην Ελλάδα το ποσοστό ικανοποίησης των αιτούντων ασύλου είναι μόλις 1%!!!!), “η φύλαξη των συνόρων είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας” (δηλώσεις Παπουτσή στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το νέο καθεστώς παροχής ασύλου). Ο διαχωρισμός των εργατών σε έλληνες και ξένους με –δήθεν- διαφορετικά συμφέροντα, συμβάλει στον αποπροσανατολισμό της εργατικής τάξης από τον πραγματικό της εχθρό, το σύστημα.

Η πρόσφατη δράση της πανευρωπαϊκής, πάνοπλης κι υπερσύγχρονης συνοριοφυλακής FRONTEX στο Β.Α. Αιγαίο και στα χερσαία ελληνοτουρκικά σύνορα και η εξαγγελία για δημιουργία φράχτη στον Έβρο αποσκοπούν στην υλοποίηση αυτών των πολιτικών προθέσεων.

Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να συναινεί στις νομοθετικές κι εκτελεστικές επιταγές εις βάρος των μεταναστών, όπως τα παρουσιάζουν Κυβερνώντες, πολιτικά φερέφωνα και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, που όχι μόνο έρχονται σε αντίθεση με την ανθρώπινη λογική, αλλά και που υπονομεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η άκριτη αποδοχή και χρήση των όρων-εννοιών «παράνομοι» και «λαθραίοι» μετανάστες, αναφορικά με ανθρώπους που απλά δεν έχουν χαρτιά, όχι μόνο επιβεβαιώνουν την παραπάνω διαπίστωση, αλλά υπονομεύουν την κοινωνική συνείδηση, συγκαλύπτουν, συντηρούν και ιδεολογικοποιούν την κοινωνική υποκρισία.

Οι άνθρωποι που ταξιδεύουν από τα βάθη της ανατολής και του νότου, δηλαδή από τα βάθη της φτώχιας, του πολέμου, των δικτατοριών και της πείνας, έρχονται στο βορρά και τη δύση του “υψηλότερου βιοτικού επιπέδου” και του “σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων” για μια καλύτερη ζωή. Κι ας είναι ο ίδιος βορράς κι η ίδια δύση κύριοι υπαίτιοι για την κατάσταση που επικρατεί στις χώρες τους.

Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας έχει ξεχάσει τη δικιά της, καθόλου μακρινή, ιστορία μετανάστευσης. Αναγνωρίζοντας τις διαφοροποιήσεις του μεταναστευτικού φαινομένου, όπως αυτές ορίζονται από τις κοινωνικές κι ιστορικές συνθήκες του τότε και του τώρα, οφείλουμε, ωστόσο, να αναδείξουμε ότι αυτή η ιστορία της ελληνικής μετανάστευσης έχει αποσιωπηθεί από τα σχολικά βιβλία, δεν προβάλλεται στην τηλεόραση, έχει κοιμηθεί κάτω από το συλλογικό ασυνείδητο της αλβανοφοβίας και της ισλαμοφοβίας, εκδικείται την τύχη της μέσα στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα της Μανωλάδας, αποτελεί ρετσινιά για τους θερμοκέφαλους τραμπούκους που φυτοζωούν στην πλ. Αττικής και στην Ηγουμενίτσα, επιτελεί το ηθικό της καθήκον μέσω των εκκλησιαστικών συσσιτίων, ξεχρεώνει το πολιτικό της χρέος με συμβολικές συναυλίες κι ανθρωπιστικά διαγγέλματα.

Αν –με πιθανή την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των πρόσφατων δημοσκοπήσεων- πιστέψουμε ότι έχει εξασφαλιστεί η κοινωνική συναίνεση για τη δημιουργία του φράχτη στον Έβρο, αν βλέπουμε τους μετανάστες, τους πλέον αδύναμους στην κοινωνική πυραμίδα, ως οικονομικούς μας ανταγωνιστές στο πλαίσιο της κρίσης του καπιταλισμού, αν η αστυνομοκρατία κολακεύει τη δημοκρατία μας, αν βρίσκουμε αποκούμπι στους φασίστες για την κατάντια της υποβαθμισμένης, από τους πολιτικούς παράγοντες που οι ίδιοι επιλέξαμε, γειτονιάς μας, αν βάλαμε στο ράφι του πολιτικού μας αρχείου τους αγώνες για το γκρέμισμα του τείχους στο Βερολίνο και στο Ισραήλ, αν υπερηφανευόμαστε για την ακαδημαϊκή μας κοινότητα που βραβεύει ακροδεξιούς εθνικιστές εκπαιδευτικούς, αν ανεχόμαστε μέσα στα δημοτικά μας συμβούλια ναζιστικούς χαιρετισμούς, αν ο κοινωνικός και ταξικός μας αγώνας περιορίζεται στη διεκδίκηση δικαιωμάτων μόνο των συνδικαλιστικών ή πολιτικών μας συντεχνιών, τότε ένα μόνο συναίσθημα σίγουρα θα κουβαλάμε μέχρι τον τάφο μας και θα το κληρονομήσουμε και στα παιδιά μας:

ΤΗ ΝΤΡΟΠΗ, ατομική, συλλογική, εθνική, ευρωπαϊκή, κοινωνική, πολιτισμική…όπως κι αν τη χαρακτηρίσουμε δεν θα πάψει να είναι ντροπή. Ο μόνος τρόπος να ξεπλύνουμε αυτή τη ντροπή είναι να ακούσουμε επιτέλους τη φωνή των μεταναστών, να μάθουμε το δίκιο τους και να αγωνιστούμε μαζί τους.

-ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

-ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΦΡΑΧΤΗ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

-ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ FRONTEX

-ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

-ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ

-ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ (ΞΑΝΘΗ), 27-1-11

venna.espivblogs.net

venna@espiv.net.

Μαρ 112010
 

Xanthi, Thursday, March 11, 2010

Venna is one of the eight functioning immigration detention centers in the Rodopi and Evros counties of Greece. Centers like Vena have been created within the framework of the states anti-immigration policies, to be used normally in ‘exceptional’ circumstances.

All detention centers operate are outside the legal framework, and particularly in the case of Venna there isn’t even an official legal document defining its function.

Rodopi is not included in the list of counties eligible for the placement of ‘Special places for the residence of foreigners’ ‘ΕΧΠΑ’. Even Artcle 81 of Law 3536/2005 that provides for the creation of ‘Special places for the residence of foreigners’ fails to define the terms and conditions of their operation.

According to reports by lawyers who have visited the centre, hygiene conditions are appalling, there is no medical staff, and the number of prisoners far exceeds the capacity the centre was designed to accommodate. Prisoners have no contact with the outside world (lawyers, family members, interpreters, local community) and have inadequate information on their rights. The behavior of the prisoner guards towards the prisoners is often degrading to the dignity of the detainees

On Wednesday, February 3rd, prisoners in the Vena detention centre rebelled over the inhuman conditions of detention and their prolonged imprisonment. The previous day, the guards had asked the police to transfer 30 detainees as a temporary solution to the centers extreme over-crowdedness.

Nevertheless, the immigrants rebelled, setting their mattresses and clothes on fire. The police intervened and presented 42 people to the prosecutor as ringleaders of a criminal incident, indicting them for attempted escape and damage of public property.

In express proceedings on Friday February the 5th, without lawyers and interpreters, they were sentenced to 4 and 6 months imprisonment and legal deportation for the contempt of the law, and damage to public property.

To prevent the possibility of an appeal of the decision by a group of concerned lawyers who had shown interest in doing so, the convicted were moved to Drama and Kavala.

To answer back to these incidents, in Xanthi and Komotini, initiatives have been taken against these concentration camps, involving an information campaign for the local community around the issue of Venna and the suppression of the uprising, as well as holding a protest in Komotini (February 19th) and Venna (February 20th).

Arriving to the nightmare that is Venna, we managed to verify the true conditions of detention, as well as the every day terror endured by the imprisoned.

Following negotiations a group of people managed to enter the centre upon which they discovered that the prison population was falsely grossly understated (there were in-fact over 200 prisoners ‘hosted’, as opposed to the official ‘46’). Furthermore it was discovered that 4 individuals were on hunger strike. The patients had not received any essential medical attention (one person was even refused post- operative transfer to a hospital).

We see in the case of these 42 defendants and the prisoners on hunger strike, the immediate response of the State, towards people who are struggling for their human dignity and freedom.

The policy of humiliation, torture and repression carried out by the Greek state is fully consistent with the requirements of ‘Fortress Europe’. The state even refuses to acknowledge the legitimacy of the centers it establishes. Of course we don not expect any legal framework to define what dignity means and under what conditions it is violated. We believe that the right to free movement, to human dignity and the freedom to choose where to live is inalienable. The struggle for life, dignity and freedom is not illegal, it is just. No one is illegal.

We demand the immediate abolition of the concentration camps.

Immediate release of all the imprisoned immigrants. Acquittal of the 42 accused in the uprising at Venna that took place on February the 3rd.

Initiative against the detention camps of Evros and Rodopi.

Φεβ 272010
 

Η Βέννα είναι ένας από τους οκτώ εν λειτουργία χώρους – αποθήκες κράτησης μεταναστών σε Ροδόπη και Έβρο. Τα κέντρα σαν τη Βέννα έχουν δημιουργηθεί στα πλαίσια της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του κράτους, αφορώντας κανονικά καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Όλα τα κέντρα κράτησης λειτουργούν εκτός νομικού πλαισίου και ειδικά για την περίπτωση Βέννας δεν υπάρχει καν ιδρυτική πράξη που να ορίζει την λειτουργία της. Η Ροδόπη δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα νομών για δημιουργία ΕΧΠΑ (Ειδικοί Χώροι Παραμονής Αλλοδαπών). Ακόμη και στο άρθρο 81 του ν. 3536/2005 που προβλέπει τη δημιουργία ΕΧΠΑ δεν καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις της λειτουργίας τους. Σύμφωνα με εκθέσεις δικηγόρων που έχουν επισκεφτεί το κέντρο οι συνθήκες υγιεινής είναι άθλιες, δεν υπάρχει ιατρικό προσωπικό και οι κρατούμενοι στοιβάζονται σε υπερπολλαπλάσιο αριθμό από αυτόν που το κέντρο έχει σχεδιαστεί για να φιλοξενεί. Δεν έχουν καμία επαφή με τον έξω κόσμο (δικηγόρους, συγγενείς,διερμηνείς,τοπική κοινωνία) και έχουν ελλειπή πληροφόρηση για τα δικαιώματά τους. Η συμπεριφορά των αρμοδίων είναι συνήθως απαξιωτική, συμβάλλοντας έτσι ακόμα περισσότερο στην προσβολή της αξιοπρέπειας των κρατουμένων. Την Τετάρτη 3 Φλεβάρη στο κέντρο κράτησης μεταναστών στη Βέννα οι φυλακισμένοι μετανάστες εξεγέρθηκαν λόγω των απάνθρωπων συνθηκών κράτησης και του παρατεταμένου εγκλεισμού τους. Την προηγούμενη μέρα οι δεσμοφύλακες, για να εκτονώσουν την κατάσταση είχαν ζητήσει από την αστυνομία την μεταγωγή 30 κρατουμένων για να λυθεί προσωρινά το πρόβλημα του υπερσυνωστισμού. Παρόλα αυτά, οι μετανάστες εξεγείρονται, βάζουν φωτιά στα ρούχα και τα στρώματα τους. Η αστυνομία επεμβαίνει και προσαγάγει 42 άτομα ως πρωταίτιους στον εισαγγελέα με τη διαδικασία του αυτόφωρου, κατηγορούμενους για απόπειρα απόδρασης, στάση και φθορά δημόσιας περιουσίας. Με διαδικασίες εξπρές την Παρασκευή 5/2, χωρίς δικηγόρο και διερμηνέα, καταδικάζονται σε 4 και 6 μήνες φυλάκιση για απείθεια και διακεκριμένη φθορά και σε δικαστική απέλαση. Για να μην δοθεί εύκολη δυνατότητα σε ομάδα δικηγόρουν που ενδιαφέρθηκε να ασκήσει έφεση, οι καταδικασθέντες μεταφέρονται σε Δράμα και Καβάλα. Για να απαντηθεί αυτή η κατάσταση συγκροτήθηκαν σε Ξάνθη και Κομοτηνή πρωτοβουλίες ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι πρωτοβουλίες αυτές ανέλαβαν την αντιπληροφόρηση της τοπικής κοινωνίας γύρω από το ζήτημα της Βέννας και την καταστολή της εκεί εξέγερσης και διοργανώθηκαν πορείας σε Κομοτηνή (19/2) και Βέννα (20/2). Ερχόμενοι στο κολαστήριο της Βέννας διαπιστώσαμε τις άθλιες συνθήκες κράτησης καθώς και την τρομοκρατία που βιώνουν οι άνθρωποι εκεί. Έπειτα από διαπραγματεύσεις μια επιτροπή ατόμων καταφέρνει να μπεί μέσα στο κέντρο όπου και πληροφορείται ότι όχι μόνο ψευδώς αναφέρεται ότι ‘φιλοξενούνται’ 46 άτομα (στην πραγματικότητα είναι πάνω από 200) αλλά υπάρχουν 4 άτομα που βρίσκονται πλέον σε 10 ημέρες απεργίας πείνας διεκδικώντας την ελευθερία τους και ότι ασθενείς δεν δέχονται καμία ουσιαστική ιατρική περίθαλψη (αρνούνταν σε άτομο σε μετεγχειρητική κατάσταση τη μετάβαση του σε νοσοκομείο). Στην περίπτωση των 42 κατηγορουμένων και των απεργών πείνας βλέπουμε την άμεση απάντηση του κράτους απέναντι σε ανθρώπους που αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους. Η πολιτική του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, του βασανισμού και της καταστολής υλοποιείται από το ελληνικό κράτος σε πλήρη εναρμόνιση με τις επιταγές της θωράκισης της Ευρώπης φρούριο. Το κράτος αρνείται ακόμα και τη νομιμότητα που αυτό θεσπίζει. Φυσικά δεν περιμένουμε από κανένα νομικό πλαίσιο να ορίσει το τί σημαίνει αξιοπρέπεια και υπό ποιους όρους αυτή παραβιάζεται. Θεωρούμε ότι το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση, στην αξιοπρέπεια και στην ελευθερία επιλογής του πού θα ζήσει κάποιος είναι αδιαπραγμάτευτο.Ο αγώνας για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία δεν είναι παράνομος, είναι δίκαιος. Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος.
Απαιτούμε την άμεση κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατούμενων μεταναστών. Αθώωση των 42 κατηγορουμένων για την εξέγερση στη Βέννα την 3η Φλεβάρη.
Σάββατο 27/2 18.00 συνέλευση για ανάληψη δράσεων (αμφιθέατρο Προκάτ – πολυτεχνείο Ξάνθης) Παρασκευή 5/3 19.30 εκδήλωση και προβολή video από το στρατόπεδο της Βεννάς.
Πρωτοβουλία ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε Ροδόπη & Έβρο

Φεβ 102010
 

Την Τετάρτη 3 Φλεβάρη στο κέντρο κράτησης μεταναστών στη Βέννα οι εξαθλιωμένοι φυλακισμένοι μετανάστες εξεγέρθηκαν λόγω των απάνθρωπων συνθηκών κράτησης και του παρατεταμένου εγκλεισμού τους. Την προηγούμενη μέρα οι δεσμοφύλακες, για να εκτονώσουν την διαφαινόμενη ένταση, είχαν ζητήσει από την αστυνομία την μεταγωγή 30 κρατουμένων για να λυθεί προσωρινά το πρόβλημα του υπερσυνωστισμού. Παρόλα αυτά, οι μετανάστες εξεγείρονται, βάζουν φωτιά στα ρούχα και τα στρώματα τους. Η αστυνομία επεμβαίνει για να τους καταστείλει και προσαγάγει 42 άτομα ως πρωταίτιους.

Η Βέννα είναι ένας από τους οκτώ εν λειτουργία χώρους – αποθήκες κράτησης μεταναστών σε Ροδόπη και Έβρο. Τα κέντρα σαν τη Βέννα έχουν δημιουργηθεί στα πλαίσια της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του κράτους, αφορώντας κανονικά καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Όλα τα κέντρα κράτησης λειτουργούν εκτός νομικού πλαισίου και ειδικά για την περίπτωση Βέννας δεν υπάρχει καν ιδρυτική πράξη που να ορίζει την λειτουργία της. Η Ροδόπη δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα νομών για δημιουργία ΕΧΠΑ (Ειδικοί Χώροι Παραμονής Αλλοδαπών). Ακόμη και στο άρθρο 81 του ν. 3536/2005 που προβλέπει τη δημιουργία ΕΧΠΑ δεν καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις της λειτουργίας τους. Σύμφωνα με εκθέσεις δικηγόρων που έχουν επισκεφτεί το κέντρο οι συνθήκες υγιεινής είναι άθλιες, δεν υπάρχει ιατρικό προσωπικό και οι κρατούμενοι στοιβάζονται σε υπερπολλαπλάσιο αριθμό από αυτόν που το κέντρο έχει σχεδιαστεί για να φιλοξενεί. Δεν έχουν καμία επαφή με τον έξω κόσμο (δικηγόρους, συγγενείς,διερμηνείς,τοπική κοινωνία) και έχουν ελλειπή πληροφόρηση για τα δικαιώματά τους. Η συμπεριφορά των αρμοδίων είναι συνήθως απαξιωτική, συμβάλλοντας έτσι ακόμα περισσότερο στην προσβολή της αξιοπρέπειας των κρατουμένων.

Στην περίπτωση των 42 κατηγορουμένων για την πρόσφατη εξέγερση βλέπουμε την άμεση απάντηση του κράτους απέναντι σε ανθρώπους που αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους. Οι μετανάστες παρουσιάζονται στον εισαγγελέα με τη διαδικασία του αυτόφωρου, κατηγορούμενοι για απόπειρα απόδρασης, στάση και φθορά δημόσιας περιουσίας. Με διαδικασίες εξπρές την Παρασκευή 5/2, χωρίς δικηγόρο και διερμηνέα, καταδικάζονται σε 4 και 6 μήνες φυλάκιση για απείθεια και διακεκριμένη φθορά και σε δικαστική απέλαση.

Οι μετανάστες ξεκινάνε από χώρες της Αφρικής και της Ανατολής, σε εμπόλεμη ως επί το πλείστον κατάσταση. Η Ελλάδα συχνά αποτελεί έναν ενδιάμεσο σταθμό για τη μετάβασή τους σε χώρες της Ευρώπης, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Μέχρι να “φτάσουν” στα προαναφερθέντα κέντρα (στρατόπεδα) κράτησης έχουν περάσει τα σύνορα, είτε από ξηράς είτε από θαλάσσης. Στη διαδρομή αυτή τους έχουν “βοηθήσει” έμποροι με αντάλλαγμα χιλιάδες ευρώ. Πρόσφατα, μια αποτυχημένη απόπειρα ξέβρασε σε Αλεξανδρούπολη και Φανάρι 22 πτώματα.

Η πολιτική του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, του βασανισμού και της καταστολής υλοποιείται από το ελληνικό κράτος σε πλήρη εναρμόνιση με τις επιταγές της θωράκισης της Ευρώπης φρούριο. Το κράτος αποβάλλει για ακόμη μια φορά το προσωπείο του παραβαίνοντας το ίδιο τους νόμους που με σαφήνεια ή οχι θεσπίζει για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Φυσικά δεν περιμένουμε από κανένα νομικό πλαίσιο να ορίσει το τι σημαίνει αξιοπρέπεια και υπό ποιους όρους αυτή παραβιάζεται. Θεωρούμε ότι το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση, στην αξιοπρέπεια και στην ελευθερία επιλογής του πού θα ζήσει κάποιος είναι αδιαπραγμάτευτο.

  • Απαιτούμε την άμεση κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος.
  • Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατούμενων μεταναστών.
  • Αθώωση των 42 κατηγορουμένων για την εξέγερση στη Βέννα την 3η Φλεβάρη.
  • Ο αγώνας για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία δεν είναι παράνομος, είναι δίκαιος.

Καλούμε σε συνέλευση αύριο Πέμπτη 11/02 και ώρα 19.00 στο αμφιθέατρο προκάτ στο πολυτεχνείο Ξάνθης

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΣΕ ΡΟΔΟΠΗ & ΕΒΡΟ